دیشب یه مهمان داشتم اونم چه مهمانی.حدس بزنید چه کسی بود.

باراک اوباما به همراه جورج بوش

اومده بودند نظر مساعد من رو بگیرن تا مسئول بسیج خواهران بشم در ایالت ویرجینیا.

منم که میدونید وقت آزاد اصلا نداشتم قبول نکردم اما اونا اصرارکه شغل خوبیه

گفتم به چه درد من می خوره. گفتند :یه مشت دخترایی که بد لباسند رو میارند پیشت و تو اونا رو امر به خر و نهی ار کره خر بکن.یه حالی هم ازشون ببر.

منم دیدم اصرار فایده نداره قبول کردم اونم برای رضای خدا و خلق خدا

نوبت رسید به شام . جاتون خالی یه طاس کباب مشتی بهشون دادم که کیف کردند.اوباما گفت:((وات ایز ایت)) گفتم ((دیس ایز ا مرخ بخور تا بشی سرخ))

بوش گفت((دیس ایز وری گود)) گفتم تو یکی حرف نزن وگرنه با یه لنگه کفش میزنم تو سرت که یادت بره چی خوری.بوش کف کرد و اوباما مثل خر کیف.

خلاصه قراره هفته دیگه برم آمریکا برای احراز پست جدید

فاطو هم همراه خودم میبرم .شما نمیاین؟

صبح که از خواب بلند میشی هوای ده غبارآلود است.همه دنبال یه لقمه

 نون هستند . هزار بامبول و کلک و دروغ سر هم میکنن تا سرهمدیگه

 رو شیره بمالند.بعد باز شب میشه میخوابند همش شده همین بخور

 بخواب و فردا همین کارهای تکراری.

فکر می کنن تو زندگی یه چیز کمه.وسایل زندگیشون رو نوتر می کنن

 اما باز هم یه چیز کمه. ماشیناشون رو یه مدل بالاتر میبرن اما باز هم

 آرامشی که باید باشد نیست شاید آسایش بیشتر شده باشد اما مثل اینکه

هرچه آسایش بیشتر باشد آرامش کمتر شده است.

مشهدی حسین که تو زندگی چیزی کم ندارد و توی ده مشهور است به

 مال و منال دنیا اما باز هم احساس خوشبختی نمی کند میرود پیش یه

 رمال تا شاید یه نسخه بپیچد برای آرامش. اما رمال پول کلانی می

گیرد و می گوید هرکس مهره ی ماریا کس کفتار پیدا کند خوشبخت

 می شود

.................

و این شده سرگذشت همه ی آدمها خوشبختی رو همه جا دنبال می کنن

الا در وجود خودشان

ای قوم به حج رفته کجایید کجایید ×××معبود همین جاست بیایید بیایید